Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Με αεροπλάνα ....

Νομίζω ότι σας έχω αναφέρει πόσο λατρεύω τα ταξίδια!

Από μικρή ονειρευόμουν μία δουλειά, η οποία να μου επιτρέπει να ταξιδεύω συχνά. Όταν ξεκίνησα τις σπουδές μου και ήρθα σε επαφή με την Ανθρωπολογία, φανταζόμουν τον εαυτό μου με μια βαλίτσα να κάνω το γύρο του κόσμου! Τα πράγματα βέβαια δεν ηρθαν ακριβώς έτσι....
Για να ακριβολογώ βέβαια, η λατρεία μου για τα ταξίδια δεν περιορίζεται μόνο στον προορισμό και στη διαμονή. Λατρεύω τη διαδρομή και σε αντίθεση με τους περισσότερους τα αεροπλάνα! Ο ενθουσιασμός μου για τα αεροπορικά ταξίδια είναι σχεδόν δύσκολο να περιγραφεί. 




Αρχικά λατρεύω την εικόνα της γης από ψηλά. Είναι πραγματικά μαγευτικό να βλέπεις ότι τα χαοτικά κατασκευάσματα (βλ. πόλεις, δρόμοι, κλπ) του ανθρώπου είναι τόσο μικρά σε σύγκριση με τη φύση!
Ποιος μπορεί να αντισταθεί στη θέα του ορίζοντα πάνω από τα σύννεφα?Στα μαγευτικά χρώματα των απογευματικών πτήσεων κατά το ηλιοβασίλεμα?

Αν πάλι δε σας συγκινεί τίποτα από τα παραπάνω, σκεφτείτε απλώς ότι το αεροπλάνο ως μεταφορικό μέσο εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Φτάνεις στον προορισμό σου σχεδόν ατσαλάκωτος, βλέπεις τους αγαπημένους σου μια ώρα αρχύτερα, γλυτώνοντας ουσιαστικά πολύτιμες ώρες για πιο ευχάριστες ασχολίες!




Με μεγάλη μου χαρά διαπιστώνω ότι την αγάπη μου για τα αεροπορικά ταξίδια την κληρονόμησε και η μικρή μου! Συχνή επιβάτης από κοιλιάς ακόμη στο δρομολόγιο Μυτιλήνη - Θεσσαλονίκη, δε βλέπει την ώρα που θα παρκάρουμε στο αεροδρόμιο! Πολλές φορές μάλιστα την παρατηρώ να σταματάει οποιαδήποτε δραστηριότητα της στο άκουσμα αεροπλάνου και να κοιτάει ψηλά, κοιτάζοντάς το να προσγειώνεται ή να ανοίγει φτερά για άλλες πόλεις!



Σας αφήνω για να επιδοθώ στο άχαρο κομμάτι της ιστορίας: το φτιάξιμο της βαλίτσας και περιμένω να ακούσω τις δικές σας απόψεις!
Μουτς


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...