Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια κολοκύθα...

Κυριακή σήμερα και είπα να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου και να κάτσω να ευχαριστηθώ τη μέρα μου στο σπίτι. Στόχος αυτής της Κυριακής στο σπίτι: Να αναμετρηθώ με την κολοκύθα που μέρες τώρα με προκαλεί! Γιατί όσο και να μου χαμογελούσες γλυκιά μου από τη στιγμή που θρονιάστηκες στο τραπέζι μου, ήταν σίγουρο ότι δε θα μου γλυτώσεις!Δυστυχώς λοιπόν για την κυρία και προς μεγάλη μου ευχαρίστηση από το αποτέλεσμα κέρδισα στα σημεία, και μάλιστα 2-0! 


Το πρώτο πιάτο ήταν έμπνευση της αγαπημένης Λίλιας από το spoon-stories , η οποία φιλοξενήθηκε στο σπιτικό της Αλέκας Craftaholic . Τα εύσημα του Φωτάρα, η ευκολία της εκτέλεσης και η λάγνα κολοκύθα παραπάνω, δε μου άφηναν περιθώρια επιλογής!  Η κολοκύθα τεμαχίστηκε με ευλαβικό τρόπο και σε λιγότερο από 20 λεπτά βρισκόταν στη ζεστή θαλπωρή του φούρνου! Για το αποτέλεσμα θα είμαι λακωνική: απλά τέλειο! Για το μόνο πράγμα που δε θα συγχωρήσω ποτέ τις δύο κυρίες παραπάνω είναι ότι δε μας προετοίμασαν να διπλασιάσουμε τη δόση. Διότι καλές μου, πολλοί εμίσησαν τις κολοκύθες, τη συγκεκριμένη κολοκυθόπιτα ουδείς!  




Η προκοπή μου όμως δεν εξαντλήθηκε με την κολοκυθόπιτα της Λίλιας! Οι μνήμες ξύπνησαν και ο ουρανίσκος απαιτούσε γλυκιά κολοκυθόπιτα της μαμάς για να ολοκληρωθεί το έγκλημα! Ότι απέμεινε από την κίτρινη καλλονή συνέχιζε να με προκαλεί,  και η επιθυμία μου να την εξαφανίσω από προσώπου γης γινόταν ακόμη πιο έντονη. Μετά από ώριμη σκέψη και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν ήθελα να φάω τα νιάτα μου στην κουζίνα ανοίγοντας φύλλο, ο κύβος ερρίφθη. Αρκέστηκα λοιπόν σε μία γλυκιά τάρτα κολοκύθας, η οποία έμελλε να ολοκληρώσει και το θρίαμβό μου ενάντια στην κολοκύθα!


Κάπως έτσι λοιπόν ήρθε η ώρα να σας αφήσω για να γευτώ ότι απέμεινε από τους καρπούς των κόπων μου! Όσο για τη γλυκιά τάρτα κολοκύθας, αναμείνατε!Καταφθάνει προσεχώς!
Να έχετε μία όμορφη εβδομάδα!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...